| |
Eda ontleent zijn naam aan het Japanse woord voor ‘tak’. Waar de onderdelen samenkomen, wordt het hout geleidelijk breder, zoals een tak die uit de stam groeit. Dat geeft het frame zijn stevigheid. De overgangen zijn afgerond en lopen naadloos in elkaar over, alsof het hele meubel gevormd werd uit één doorlopend stuk hout.
|
|
Horizontale planken en verspringende verticale scheidingswanden vormen een ritme dat doet denken aan een muzikale partituur. Hun schikking helpt het gewicht over de planken te verdelen en creëert tegelijk openingen in uiteenlopende verhoudingen. Structuur en samenstelling vullen elkaar aan en bieden ruimte voor voorwerpen met allerlei vormen en afmetingen.
|
|
Gladde, massief houten oppervlakken gaan over in een zacht afgerond frame, waarbij elke overgang zorgvuldig is uitgewerkt. Subtiele hoogteverschillen tussen de vlakken en de omringende structuur zorgen voor diepte. Deze details keren terug in de hele collectie, en geven de eenvoudige vormen een eigen karakter.
|
|